Ruud Brinks, Enschede 1978

Hij woont en werkt in Hengelo. Zijn atelier is gevestigd in een oude fabriekshal, waar hij dagelijks te vinden is.  Bij binnenkomst in de grote expositieruimte, maakt de geur van oud staal al snel plaats voor de geur van olieverf die rijkelijk op het linnen is aangebracht.

Hij is een schilder en zet zijn gevoel om in beeld op het linnen. Zijn werk uit zich in sterke contrasten, in kleur en vorm, en kunnen het beste worden omschreven als abstract-expressionistisch.

In zijn werk zien we een weerspiegeling van zijn gevoel op het moment van schilderen. Hierdoor lijkt het werk soms erg verschillend, wellicht zelfs tegenstrijdig. De verf, die wordt opgebracht in meerdere lagen, lijkt in eerste instantie niet meer dan een verzameling grote kleurvlakken, maar als men goed kijkt gebeurt er veel in de lagen eronder.

 

Wanneer ik begin met schilderen gaat alles vanzelf, elke penseelstreek  vraagt elders op het doek weer om een reactie, net zolang totdat het schilderij voor mij in balans is en gaat leven. Dan ben ik voldaan en kan ik weer verder.

 

 

He lives and works in Hengelo. Its gallery has established in an old factory hall, where he paints every day. When entering the large exhibition room, the fragrance of old steel rapidly makes place for the fragrance of oil paint, which has been introduced abundantly on the canvas. He is a painter, he uses the canvas to translate emotions into images. The paint itself is in strong contrasts, in colour and form, and can be defined as abstract-expressionism. In his work we see a reflection of his emotion at that moment. Because of this, the work sometimes seems different, possibly even contradictory. The oil, which is produced in several layers, at first seems nothing more than a collection of  large colour areas, but if you look beyond that, one can see there is much more happening in the layers. When I start painting everything happens automatically, each brush region asks a response elsewhere on the canvas, exactly as long as the painting for me is in balance, and alive. Then I am satisfied and I can move on.

 

 

 

Home